Wij zijn een jong gezin en hebben vorig jaar via Hans een huis gekocht op de countryclub in Mazarron. Onze opzet was iets te kopen waar we van dachten dat het in waarde zou gaan stijgen zodat we wat opbouwen voor ons pensioen.

Na wat teleurstellende ervaringen met pensioenfondsen leek het ons beter (en leuker) om dit zelf te regelen en we zouden er ook nog mooi zelf gebruik van kunnen maken.

Onze eerste gedachten gingen uit naar de zuidkust van Portugal, we hadden gehoord dat het daar niet duur was en de mensen aardig. Maar we ontdekten dat die kust vrij vol is en ook al niet zo erg goedkoop.

Toen ik van een ex-collega te horen kreeg dat Hans Kortekaas, die ik nog kende van mijn bloembollentijd, nu in het Spaans onroerend goed zit was een afspraak snel gemaakt.

Hij kwam bij ons thuis en heeft eerst gevraagd wat we wilden, waarna hij ons rustig uit de doeken deed waar hij in Spanje mee bezig was. We dachten en poosje na, lazen de folders en zochten wat informatie via internet. Toen zijn we er maar eens gaan kijken.

Hoe verder we bij Alicante vandaan kwamen hoe mooier we het vonden. Het gebied is erg ruig en niet zo gelikt toeristisch. Er zijn prachtige baaien en stranden. Het natuurpark Sierra Espuna ligt niet zover bij Mazarron vandaan en is ook prachtig. Cartagena is een mooie stad en in Puerto de Mazarron en Bon Nuevo kun je je goed vermaken. Heerlijke tapas, wijn en vis voor een redelijke prijs.

Het park is niet te vergelijken met veel andere Spaanse urbanisaties. Het is ruim van opzet met mooie huizen die op een vriendelijke speelse manier langs kronkelige weggetjes tegen een berg aan zijn gebouwd.

Twee maanden later zijn we nog eens wezen kijken met een vriend van me die al heel lang van plan was een huis te kopen in Spanje maar nog niet in deze streek geweest was. Deze vriend was zo onder de indruk dat we meteen maar twee huizen kochten, hij een en wij een.

We hadden gehoopt een deel van de vaste kosten goed te maken met verhuur en dat is boven verwachting gegaan. We hebben Nederlandse kennissen op het park die de boel in de gaten houden, de sleutel aan de huurders geven en de schoonmaak regelen. Ook ons zwembad wordt door Nederlanders gedaan.

Denk nu niet dat er alleen Hollanders op het park zitten. Er wonen wel mensen van veertien nationaliteiten!

Al met al is het ons allemaal erg meegevallen, vooral na alle verhalen die in de kranten te lezen en op tv te zien zijn geweest. Er ging wel eens iets anders dan gepland, maar we moeten echt zeggen dat uiteindelijk alles mede door toedoen van Hans op zijn pootjes terecht is gekomen.

Onze ervaring is dat je ook beter iets meer kunt uitgeven voor een huis in een mooi park dan dat je voor het allergoedkoopste gaat. Er zijn echt nog veel mensen die door een snelle jongen in het pak worden gestoken en die nu bijvoorbeeld in een huisje naast een varkensboerderij zitten of zijn opgescheept met een huisje dat al na twee jaar al aan het verzakken is.

Dunette, Jan Anne en Pieter de Kroon.